1762 лето

Iljada i sedimstotin' shesdeset i vtoro leto v Ohrida od Carigrada doshel Salaor. Ej! Doshel Salaor. Se pretstavil pred Arsenja nasha patrika chestnago i mu rek'l slovo gorko, slovo zhalostno. Ej! Slovo zhalosno. Carska volja e da trgnesh deneska za Carigrada na tebe od vrli Grci, golem poplak e. Ej! Golem poplak e. Sobral patrik svoe stado v crkva svjatij Klimentova blagoslov im dal posleden, r'ce zapletil. Ej! R'ce zapletil. D'lgo vreme lipal starec v molchenje v'senarodno i po bela brada ronel s'lzi goreshti. Ej! S'lzi goreshti. Slushajte me mili cheda jas kje idam v Carigrada na mene od vrli Grci golem poplak e. Ej! Golem poplak e. Grckij patrik kje ni stroshi slavna Ohridska Stolica i mene do smrt kje drzhi v zatochenie Ej! V zatochenie. Kje prati vladici Grci licem svetci srcem v'lci kje ve davat, kje ve strizhat, kje m'lzat do krv. Ej! Kje molzat do krv. Megju naroda kje sejat nesoglasje i razdori, da se mrazat sin so tatka i so brata brat. Ej! I so brata brat. I kje viknete do Boga i krilo ne kje najdete, smireni kje navedete glavi dozemi. Ej! Glavi do zemi. Kje mi bidete siraci, taka bilo napisano. Elate mi da ve gushnam za posleden p't. Ej! Za posleden pat. Ch'rna t'ga porazila staro, mlado, m'zhi, zheni, Vsi so r'ce zapleteni s'lzi prolivat. Ej! Solzi polivat. Toj gi gushka, tie tazhni mu celuvat desna r'ka i od r'ka kak' od izvor s'lzi se lejat. Ej! Solzi se lejat. Vjahnal Patrik brza konja i nevolno up'til se. Toga grmkij plach naroden nebo procepil. Ej! Nebo procepil. Umilil se chesnij Patrik, svalil shapka navezana, pogledal na sino nebo, ljuto prok'lnal. Ej! Ljuto prokolnal: „Oh! poslushaj, milij Bozhe! Air nikogash da nemaat Stamche bej i Bujar Ligdo, Pejko chelebi! Ej! Pejko chelebi. Milostivij Bog poslushal patrichka goreshta kletva, slava nivna, seme nivno pogubil so shum. Ej! Pogubil so shum. I sega vo kukji nivni tkae pajak pajazhina i vo pusti strei nivni hukaat utovi. Ej! Hukaat utovi.

Iljada i sedimstotin' sesdeset i vtoro leto v Ohrida od Carigrada dosel Salaor. Ej! Dosel Salaor. Se pretstavil pred Arsena nasa patrika cestnago i mu rek'l slovo gorko, slovo zalostno. Ej! Slovo zalosno. Carska volja e da trgnes deneska za Carigrada na tebe od vrli Grci, golem poplak e. Ej! Golem poplak e. Sobral patrik svoe stado v crkva svjatij Klimentova blagoslov im dal posleden, r'ce zapletil. Ej! R'ce zapletil. D'lgo vreme lipal starec v molcene v'senarodno i po bela brada ronel s'lzi goresti. Ej! S'lzi goresti. Slusajte me mili ceda jas ke idam v Carigrada na mene od vrli Grci golem poplak e. Ej! Golem poplak e. Grckij patrik ke ni strosi slavna Ohridska Stolica i mene do smrt ke drzi v zatocenie Ej! V zatocenie. Ke prati vladici Grci licem svetci srcem v'lci ke ve davat, ke ve strizat, ke m'lzat do krv. Ej! Ke molzat do krv. Megu naroda ke sejat nesoglasje i razdori, da se mrazat sin so tatka i so brata brat. Ej! I so brata brat. I ke viknete do Boga i krilo ne ke najdete, smireni ke navedete glavi dozemi. Ej! Glavi do zemi. Ke mi bidete siraci, taka bilo napisano. Elate mi da ve gusnam za posleden p't. Ej! Za posleden pat. C'rna t'ga porazila staro, mlado, m'zi, zeni, Vsi so r'ce zapleteni s'lzi prolivat. Ej! Solzi polivat. Toj gi guska, tie tazni mu celuvat desna r'ka i od r'ka kak' od izvor s'lzi se lejat. Ej! Solzi se lejat. Vjahnal Patrik brza kona i nevolno up'til se. Toga grmkij plac naroden nebo procepil. Ej! Nebo procepil. Umilil se cesnij Patrik, svalil sapka navezana, pogledal na sino nebo, luto prok'lnal. Ej! Luto prokolnal: „Oh! poslusaj, milij Boze! Air nikogas da nemaat Stamce bej i Bujar Ligdo, Pejko celebi! Ej! Pejko celebi. Milostivij Bog poslusal patricka goresta kletva, slava nivna, seme nivno pogubil so sum. Ej! Pogubil so sum. I sega vo kuki nivni tkae pajak pajazina i vo pusti strei nivni hukaat utovi. Ej! Hukaat utovi.

One thousand seven hundred sixty second summer to Ohrid, from Constantinople, came Salaor. Hey! Came Salaor. He presented himself to Arsenie, our honorable patriarch, and he told him bitter, sad words. Hey! Sad words. It is Emperor's will for you to go to Constantinople today, the evil Greeks complain a lot about you. Hey! Complain a lot. The patriarch gathered his flock, in the St. Clement's church, he gave them his last blessing, with praying hands. Hey! Praying hands. The old man cried long, while the crowd was silent, on his white beard fell burning tears. Hey! Burning tears. Hear me, dear children, I will do to Constantinople, the evil Greeks complain a lot about me. Hey! Complain a lot. The Greek patriarch will crumb our glorious Ohrid Chair, and will keep me locked until death. Hey! Locked until death. He will send Greek bishops, with faces like saints and hearts like wolves, they'll strangle and shave you and milk your blood. Hey! Milk your blood. Among the people they'll plant disagreements and discords, a son will hate his father, and a brother his brother. Hey! A brother his brother. And you will cry to God but you won't find a wing, so you will keep your heads down to the ground. Hey! Heads down to the ground. You will be orphans, for that was written. Come to me, I want to hug you for the last time. Hey! For the last time. A black sorrow overwhelmed old, young, men and women, everyone is with praying hands, shed tears. Hey! Shed tears. He hugs them, they are sad, they kiss his right hand, and from the hand, like from a spring, tears flow. Hey! Tears flow. The patriarch rode his fast horse, and started his journey. Then a thundering cry from the people split the sky in half. Hey! Split the sky in half. The honorable patriarch stopped, took off his embroidered hat, looked at the blue sky, and cursed with anger. Hey! Cursed with anger. "Oh, hear me, dear God! May never find peace, Stamche Bey and Bujar Ligdo, Peyko Chelebi"! Hey! Peyko Chelebi. The merciful God heard patriarch's bitter curse, and their honor, their seed, he executed with thunder. Hey! He executed with thunder. And even now in their houses the spider builds his web, and on the empty rooftops owls a hoot. Hey! Owls a hoot.

In het jaar zeventien honderd en twee en zestig van Constantinopel naar Ohrid kwam de Salaor* Hey! Kwam de Salaor. Hij stelde zich voor aan Arsenie onze eerbare aartsbisschop en vertelde hem woord bitter, woord droevig. Hey! Woord droevig. Het is een koninklijke wil om vandaag naar Constantinopel te vertrekken van de kwade Grieken, zijn er vele klachten over jou. Hey! Er zijn vele klachten over jou. De aartsbisschop bracht zijn volk bij elkaar bij de heilige kerk van St. Kliment hij zegende ze voor de laatste keer, en kruiste zijn handen. Hey! Kruiste zijn handen. Lange tijd huilde de oude man tussen de stilte van het volk en hete tranen rolde door zijn witte baard. Hey! Hete tranen. Luister goed mijn dierbare kinderen ik vertrek naar Constantinopel van de kwade Grieken, zijn er vele klachten over mij Hey! Er zijn vele klachten over mij. De Griekse aartsbisschop zal ruïneren onze glorieuze aartsbisdom van Ohrid en mij tot aan mijn dood gevangen houden Hey! Gevangen houden. Hij zal Griekse bisschoppen sturen met heilige gezichten maar wolven in het hart ze gaan jullie onderdrukken, ze gaan jullie kaal plukken, ze zullen jullie tot bloedens toe uitmelken. Hey! Tot bloedens toe uitmelken. Onder het volk zullen ze onbegrip en verdeling zaaien, zodat vader en zoon als ook broer en broer haten Hey! Als ook broer en broer haten. Jullie zullen Gods hulp roepen maar tevergeefs, machteloos zullen jullie hoofden tot aan de grond toe buigen. Hey! Hoofden tot aan de grond toe buigen. Jullie zullen wees worden, dat is jullie lot geweest. Kom bij mij zodat ik jullie voor de laatste keer kan omhelzen. Hey! Voor de laatste keer. Zwart verdriet versloeg oud, jong, man, vrouw, Allen met gekruiste handen tranen rollen. Hey! Tranen rollen. Hij omhelst ze, hun zijn verslagen van verdriet ze kussen zijn rechter hand en van zijn hand als van een bron tranen rollen. Hey! Tranen rollen. De aardsbisschop klom op zijn snelle paard en vertrok tegen zijn wil. Op dat moment een donders gehuil van het volk de hemel verscheurde. Hey! De hemel verscheurde. De eerbare aartsbisschop werd diep geraakt, hij zette zijn geborduurde hoed af, keek naar de blauwe hemel, en sprak een kwade vloek uit. Hey! Sprak een kwade vloek uit. - Oh! Hoor mijn wens, lieve God! dat ze het nooit meer goed mogen hebben Stamche bej en Bujar Ligdo, Pejko Chelebi! Hey! Pejko Chelebi! Barmhartige God gaf gehoor aan de aardsbisschop ‘s kwade vloek en vernietigde hun eer, hun nageslacht met donderslag. Hey! Vernietigde met donderslag. En nu in hun huizen weven spinnen spinnenwebben en op de verlaten daken roepen uilen. Hey! Roepen uilen.